Tam da şu anda

Benim minik bebeğim, Sen karnımda büyümeye başladığından beri baş başa kaldığımız her an çok değerli benim için. Her ne yapıyorsam sana anlatıyorum. Yemek yaparken, evi temizlerken, banyoya hazırlanırken… Müzik dinlerken ise halimiz bambaşka. Sen müziğin ritminde, ben ise koltukta sere serpe. Müzik dinlemeye bayılıyorsun, değil mi? Klasik müzik dinleyen bebekler sakin olur diye biliyorum. Gerçekten öyle mi acaba? Bak senin için müzik açıyorum. Ritmi hissediyor musun? Her bir dakikada parçaya yeni bir enstrüman ekleniyor sanki; Senin her geçen gün büyüyüp doğum anına hazırlanman gibi. Minicik bir tomurcukken bir de ne göreyim: Gözlerin, kulakların şekilleniyor Birkaç hafta sonra kollarının ve ayakların filizleniyor Göz kapakların, tırnaklarının, El ve ayak parmaklarının... Küt küt çarpan senin kalbin mi benim kalbim mi? Sen nasıl bir mucizesin? Hayat ne kadar da kendini tekrar ederken bir anda seninle anlam kazanıyor. Daha ...

In dem Augenblick, in dem ein Kind geboren wird, kommt  auch eine Mutter zur Welt.                                                                                                                                                                            Bhagwan Shree Rajneesh (Osho)

GERÇEK HAYATTA ''Kadın anne demektir.'' ''Annem temizlik yapar.'' ''İşe gider.'' ''Sanatçıdır. Tablo yapar.'' ''Yemek yapar.'' ''Kadın iyilik demektir.'' ''Kadın çocuklara yardım eder.'' ''Sevdikleri için çok çalışır.'' ''Bizi korur.'' ''Kadın sevgi demektir.'' Çocukların gözünde ''kadın'' algısı işte böyle. Ne hissettiniz? MASALLARDA Yıllar boyunca bir kuleye kapatılarak saçı uzayan ve kendisini kurtarması için şarkı söyleyerek sesini prense duyurmaya çalışan Rapunzel neden kadın? Üvey anneden kaçarak yedi cücelerin evine sığınan ve onların bakımına bir nevi muhtaç olan Pamuk Prenses neden kadın? Zengin ve kibirli ailesi tarafından hor görülen, ev işleri yapmaya mecbur bırakılan ve tek kurtuluşu dişiliğini kullanarak bir prense sığınmak olan Cinderella neden bir kadın? Babaannesine yemek göt...

Çocuk doğuştan mutlu gelir dünyaya. Özünde mutludur. Bir dokunuş, içten sevgi besler çocuğun mutluluğunu. İlgiden yoksunsa, eksikliğini hisseder. İlgi varsa, çocuk toktur. Değer görürse, değer verir arkadaşlarına, ailesine, hayvanlara, bitkilere. Beşerden yani yiyen içenden, insana yani düşünen, sorgulayan, tutumlu olan, sabır gösteren bir kişiliğe dönüşür. DEĞER VERİYORUM DA NASIL GÖSTEREYİM? Çocuğu zihinsel olarak hazırlamak gerek her adımı atmadan önce. Anne baba nasıl birbirine danışıyorsa, çocuğa da danışılmalı ya da ortak karar alınmalı! ''Hadi'' deyip çocuğu paketlemek değildir değer göstermek. ''Bahçede yürüyüş yapalım mı, ne dersin'' demek olabilir belki değer vermek. BİZİM MUTLULUK DURUMUMUZ Mutluluk hep içimizde. Ancak mutlu olduğumuz zamanlar ''mutluluğumuz daim olsun'', ''en kötü günümüz böyle olsun'', ''daha mutlu olayım'' düşünceleriyle geleceği kurgulayıp şu anımızdan mahru...