Tam da şu anda

Yaşlısı, genci, çocuğu ile çeltik tarlalarında çalışan Uzakdoğu insanlarının verdiği zahmet tüm toplumlarca bilinir. Pirinç yetiştirmenin o kültüre, dile, toplumun zekasına etkisi pek çok bilimsel araştırmaya konu olmuştur. Her toplumda öne çıkan bazı yaşam biçimleri o toplumun kültürel değerlerini oluşturur. Bizim coğrafyamızda ise zeytin yetiştiriciliği kadim geleneklerimizden biridir. Kimilerine göre en kıymetlisidir. Zeytin ile zeytinyağı ekmeğimizdir, suyumuzdur. ZEYTİN, ZEYTİN, ZEYTİN ‘’Zeytin zahmetlidir. Dalından ağzınıza ulaşana kadar mücadele etmeniz gerekir. Zeytin lezzetlidir. Yemektir, mezedir, salatadır, tatlıdır, sostur. Zeytin dayanıklıdır. 2000 yıla kadar yaşar. Zeytin gururludur. İhmal ederseniz küser. Ölmez ama meyvesiz bırakır. Zeytin iletişim uzmanıdır. Mitolojilere konu, barışa sembol olmuştur...’’ diye tarif edilir zeytin Yırca’ya bağışlanan Zeytin Ajandası’nın arka kapağında. AİLE GELENEĞİ OLARAK ZEYTİN Çeltik tarlalarında büyüye...

Herkes yemek yapabilir ancak herkes aşçı değildir. Herkes bilgisayar kullanabilir ancak herkes bilgisayar mühendisi değildir. Herkes çocuklara hikayeler anlatabilir ancak herkes çocuk kitabı yazarı olmamalıdır. İlgi duyan herkesin bu sektörde yer alması özgürlük olarak değerlendirilebilir ancak sormak istediğim bir soru var: Neye cesaret ettiğimizin farkında mıyız? Çocuk doğurmak, çocuk yetiştirmek, çocuk beslemek, çocuğa kitap okumak… Çocuklar için kitap yazmak oldukça ciddi işlerdir. Çünkü çocuklar dahidir. Çocuklar potansiyeli oldukça yüksek varlıklardır ve biz yetişkinlerin onlara bir şeyleri yanlış öğretmeye hakkı yoktur. Çocuklar her şeyi kendi kendilerine öğrenebilirler iken biz çocuklara ‘’Bak! Benim senden daha üstün bir özelliğim var ve bu özellik sayesinde sana bir şeyler anlatacağım’’ demek gibi bir niyetimiz varsa harekete geçmeden önce tekrar tekrar düşünmeliyiz. İlk sorunu ‘’ her ilgi duyan kimsenin çocuk kitabı yazarı olabilmesi ’’ şeklinde tanımlayab...